اصطلاحات وی‌پی‌ان
به زبان ساده

الگوریتم رمزنگاری متقارنی که وی‌پی‌ان‌ها برای امن کردن داده به کار می‌برند. AES-256 با فناوری امروزی شکست‌ناپذیر شمرده می‌شود.

فرایند راستی‌آزمایی هویت کاربر پیش از دادن دسترسی وی‌پی‌ان، معمولاً با نام کاربری و گذرواژه، گواهی یا توکن.

بیشینهٔ نرخ انتقال دادهٔ یک اتصال شبکه، که بر حسب مگابیت یا گیگابیت بر ثانیه سنجیده می‌شود. وی‌پی‌ان ممکن است به سبب سربار رمزنگاری آن را بکاهد.

پیکربندی چندپرشی وی‌پی‌ان که ترافیک برای حریم خصوصی بیشتر از چند سرور می‌گذرد.

الگوریتمی برای رمزگذاری و رمزگشایی داده. رمزهای رایج وی‌پی‌ان شامل AES-256-GCM و ChaCha20-Poly1305 است.

سوابق زمان اتصال و قطع کاربران از سرورهای وی‌پی‌ان. وی‌پی‌ان‌های بدون‌گزارش این سوابق را نگه نمی‌دارند.

حمله‌ای که سرورها را با ترافیک از پا درمی‌آورد. وی‌پی‌ان با پنهان کردن IP واقعی شما به محافظت در برابر آن کمک می‌کند.

نام دامنه را به نشانی IP ترجمه می‌کند. نشت DNS می‌تواند حتی هنگام استفاده از وی‌پی‌ان فعالیت مرور را فاش کند.

وقتی پرس‌وجوهای DNS از تونل وی‌پی‌ان دور می‌زنند و ممکن است فعالیت مرور شما را به ارائه‌دهندهٔ اینترنتتان فاش کنند.

عبور دادن ترافیک از دو سرور وی‌پی‌ان برای لایه‌های رمزنگاری بیشتر. به آن چندپرشی هم می‌گویند.

فرایند تبدیل داده به کدی ناخوانا تا در حین انتقال دسترسی غیرمجاز ممکن نباشد.

رمزنگاری‌ای که در آن تنها کاربران در حال گفت‌وگو می‌توانند پیام‌ها را بخوانند و هیچ واسطه‌ای دسترسی ندارد.

سامانهٔ امنیت شبکه‌ای که ترافیک ورودی و خروجی را بر پایهٔ قواعد امنیتی پایش و کنترل می‌کند.

ائتلافی اطلاعاتی (آمریکا، بریتانیا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند) که دادهٔ پایش را به اشتراک می‌گذارد. حوزهٔ قضایی وی‌پی‌ان برای حریم خصوصی مهم است.

محدود کردن دسترسی به محتوا بر پایهٔ موقعیت جغرافیایی. وی‌پی‌ان با تغییر موقعیت مجازی شما می‌تواند این محدودیت را دور بزند.

سامانهٔ سانسور اینترنت چین که وب‌سایت‌های خارجی و اتصال‌های وی‌پی‌ان را مسدود می‌کند. برای دور زدنش استتار پیشرفته لازم است.

ارتباط آغازین میان کلاینت و سرور برای برقراری اتصالی امن و تبادل کلیدهای رمزنگاری.

پروتکل انتقال ابرمتن (امن). HTTPS ترافیک وب را رمز می‌کند، اما وی‌پی‌ان لایهٔ رمزنگاری دیگری می‌افزاید.

شناسهٔ عددی یکتایی که به هر دستگاه در شبکه داده می‌شود. وی‌پی‌ان IP واقعی شما را با IP سرور می‌پوشاند.

وقتی نشانی IP واقعی شما با وجود استفاده از وی‌پی‌ان فاش می‌شود، اغلب از راه WebRTC یا نشت DNS.

شرکتی که اتصال اینترنت شما را فراهم می‌کند. بدون وی‌پی‌ان، این شرکت می‌تواند همهٔ فعالیت آنلاین شما را ببیند.

قابلیتی در وی‌پی‌ان که اگر اتصال وی‌پی‌ان قطع شود دسترسی اینترنت را مسدود می‌کند تا ترافیک محافظت‌نشده عبور نکند.

فرایند به اشتراک گذاشتن امن کلیدهای رمزنگاری میان کلاینت و سرور وی‌پی‌ان.

تأخیر میان فرستادن درخواست و دریافت پاسخ، که بر حسب میلی‌ثانیه سنجیده می‌شود. برای بازی و تماس تصویری مهم است.

قواعد ارائه‌دهندهٔ وی‌پی‌ان دربارهٔ اینکه چه دادهٔ کاربری را گرد می‌آورد و ذخیره می‌کند. سیاست بدون‌گزارش یعنی هیچ سابقه‌ای از فعالیت نگه داشته نمی‌شود.

حمله‌ای که در آن کسی ارتباط میان دو طرف را شنود می‌کند. رمزنگاری وی‌پی‌ان جلوی آن را می‌گیرد.

قابلیت استتار پروتکل در OrbVPN که ترافیک وی‌پی‌ان را شبیه HTTPS معمولی، Zoom یا گونه‌های دیگر ترافیک جلوه می‌دهد.

عبور دادن پیاپی ترافیک وی‌پی‌ان از چند سرور برای حریم خصوصی و امنیت بیشتر.

روشی برای بازنگاشت نشانی‌های IP. NAT می‌تواند با برخی پیکربندی‌های وی‌پی‌ان مشکل اتصال ایجاد کند.

تعهد ارائه‌دهندهٔ وی‌پی‌ان به ثبت نکردن فعالیت کاربر، زمان اتصال یا نشانی‌های IP.

شبیه‌سازی ترافیک وی‌پی‌ان به ترافیک HTTPS معمولی، که به دور زدن مسدودسازی وی‌پی‌ان و بازرسی عمیق بسته کمک می‌کند.

پروتکل وی‌پی‌ان متن‌بازی که به امنیت و انعطاف‌پذیری شناخته می‌شود. از WireGuard کُندتر اما بسیار سازگارتر است.

پروتکل اختصاصی OrbVPN که سرعت WireGuard را با توانمندی‌های پیشرفتهٔ استتار درمی‌آمیزد.

قابلیتی که در آن برای هر نشست کلیدهای رمزنگاری تازه ساخته می‌شود، تا اگر کلیدی لو رفت ارتباط‌های گذشته رمزگشایی‌پذیر نباشند.

نقطه‌ای مجازی برای اتصال‌های شبکه. وی‌پی‌ان‌ها معمولاً از درگاه‌هایی مانند ۴۴۳، ۱۱۹۴ یا ۵۱۸۲۰ استفاده می‌کنند.

قواعد و رویه‌های انتقال داده. پروتکل‌های وی‌پی‌ان شامل WireGuard، OpenVPN و VLESS است.

سروری واسط که درخواست‌ها را پیش می‌فرستد. برخلاف وی‌پی‌ان، پراکسی‌ها معمولاً ترافیک را رمز نمی‌کنند.

سرورهایی که یکسره در حافظهٔ فرّار اجرا می‌شوند و تضمین می‌کنند پس از راه‌اندازی دوباره هیچ داده‌ای نمی‌ماند.

الگوریتم رمزنگاری نامتقارنی که معمولاً برای تبادل امن کلید در اتصال‌های وی‌پی‌ان به کار می‌رود.

پروتکل پراکسی رمزنگاری‌شده‌ای که برای دور زدن سانسور اینترنت طراحی شده و اغلب در کنار وی‌پی‌ان به کار می‌رود.

قابلیتی در وی‌پی‌ان که می‌گذارد بخشی از ترافیک از وی‌پی‌ان و بقیه از اتصال معمولی شما بگذرد.

لایهٔ سوکت امن / امنیت لایهٔ انتقال. پروتکل‌های رمزنگارانه برای ارتباط امن اینترنتی.

وقتی ارائه‌دهندگان اینترنت عمداً گونه‌های خاصی از ترافیک را کُند می‌کنند. وی‌پی‌ان با پنهان کردن نوع ترافیک می‌تواند آن را دور بزند.

مسیریاب پیازی، شبکه‌ای برای ارتباط گمنام. می‌توان آن را همراه وی‌پی‌ان برای حریم خصوصی بیشتر به کار برد.

اتصال رمزنگاری‌شده میان دستگاه شما و سرور وی‌پی‌ان که همهٔ ترافیک از آن می‌گذرد.

پروتکلی سبک، شبیه VMess اما کارآمدتر. VLESS Reality استتار پیشرفته فراهم می‌کند.

سرویسی که اتصال اینترنت شما را رمز می‌کند و برای حریم خصوصی و امنیت نشانی IP شما را می‌پوشاند.

آسیب‌پذیری مرورگری که می‌تواند نشانی IP واقعی شما را حتی هنگام استفاده از وی‌پی‌ان فاش کند.

پروتکل وی‌پی‌ان امروزی که به سادگی، سرعت و رمزنگاری نیرومند شناخته می‌شود. تنها حدود ۴٬۰۰۰ خط کد دارد.

روشی رمزنگارانه که در آن یک طرف دانستن چیزی را اثبات می‌کند بی‌آنکه خود آن اطلاعات را فاش کند.